افسوس میخوردم که محرم امسال در ایران نیستم و از فضای صمیمی که در دهه اول محرم درتهران دیده میشود بی نصیب هستم.

ولی نمی دانستم که میشود باوجود ۳۷نفر هموطن در یک سرزمین دورافتاده نیزاز فضای صمیمی خاص محرم بهره ببرم.

ازروزیکشنبه۱۳ژانویه مصادف با ۴ محرم ایرانیان مقیم آلبانی(جمعا۳۷نفر) هرشب درمحل سفارت دورهم جمع هستیم ودراوج غربت وبی کسی کس همدیگرشده ایم وبسیارساده وبی ریا چراغهاراخاموش میکنیم و به سوگ اماممان مینشینیم و عزامیگیریم.دراین عزاداری غریبانه هر کسی تاجایی که می تواندسهیم میشود. بچه هاهرروزشعریانوحه درخانه یادمیگیرندتابااجرای آن شوروحال عزاداری رابیشترکنند.وپدران حداکثرتوان خودرابرای پرباروپرفیض کردن مجلس بکارمیبرند.ومادران هرشب به نوبت افتخار پذیرایی شام عزاداران رابرعهده گرفته اند.

نتیجه این تلاش بسیار قشنگ است.یک هیئت عزاداری صاف وساده والبته صمیمی.